Vandaag heb ik enorm uitgeslapen, tot half elf. Lekker buiten in het zonnetje ontbeten en toen een gave boottocht gemaakt op het meer van Geneve. Niet veel tekst vandaag op mijn blog, maar.... wel een impressie van gisteren. Morgen die van vandaag.
Het filmpje is het mooiste als je hem in HighQuality (HQ) kijkt.
Ik ben Karin Top Meijerink, 32 jaar en woon in Groningen. Mijn weblog ben ik begonnen in september 2008 toen ik op 29 jarige leeftijd de onvoorstelbare diagnose longkanker kreeg. De longkanker is niet meer te genezen en ik word palliatief behandeld in het VUmc in Amsterdam. In mijn weblog lees je hoe ik met mijn ziekte omga, samen met JW en wat er allemaal bij de ziekte komt kijken. Mijn weblog is een dagboek voor me geworden dat ik elke dag bijhoud.
zondag 20 september 2009
zaterdag 19 september 2009
Yeah
Yeah gisterochtend hebben we heel relaxed ontbeten en onze spullen gepakt en zijn we weggereden richting de ' Dents du Midi' om te beginnen aan het ' voorstukje' van de hoogste top van deze bergen ruim 3200 m). Gisteren hebben we 600 meter geklommem naar de ' slaaphut', ongeveer twee uurtjes lopen. We waren er om 1500 uur ongeveer. Toen hebben wel lekker buiten gezeten, in de hut gegeten en op tijd gaan slapen om de toch van vandaag te kunnen maken.
Vanmorgen stond er 1400 meter stijgen op het programma. We vertrokken om 7.30 en het was een supermooie tocht, maar ook erg zwaar. Fysiek kon ik het goed volhouden, maar er zaten ontzettend lange steile stukken bij met veel stenen en gruis. Het was pittig maar ik heb het weer gehaald en het was een supergezellige dag. We waren om 1900 uur 's-avonds weer beneden bij de auto, hebben lekker gegeten met zijn allen en zijn toen weer naar huis gegaan.
Eenmaal thuis met mijn teen in een voetenbad gezeten want die heeft het zwaar te verduren gehad. IK heb genoten, het is hier supergezellig en ik ga nu heerlijk slapen en hopen dat ik morgen een beetje kan lopen en niet teveel spierpijn heb ;)
Morgen volgen nog wel wat foto's van de tocht.
Vanmorgen stond er 1400 meter stijgen op het programma. We vertrokken om 7.30 en het was een supermooie tocht, maar ook erg zwaar. Fysiek kon ik het goed volhouden, maar er zaten ontzettend lange steile stukken bij met veel stenen en gruis. Het was pittig maar ik heb het weer gehaald en het was een supergezellige dag. We waren om 1900 uur 's-avonds weer beneden bij de auto, hebben lekker gegeten met zijn allen en zijn toen weer naar huis gegaan.
Eenmaal thuis met mijn teen in een voetenbad gezeten want die heeft het zwaar te verduren gehad. IK heb genoten, het is hier supergezellig en ik ga nu heerlijk slapen en hopen dat ik morgen een beetje kan lopen en niet teveel spierpijn heb ;)
Morgen volgen nog wel wat foto's van de tocht.
vrijdag 18 september 2009
Veilig aangekomen
We zijn veilig aangekomen gisteravond en hebben besloten vandaag niet meteen met een zware tocht te beginnen. Zometeen gaan we lekker ontbijten en dan rustig de tas inpakken en die kant op. Ik ben benieuwd hoe het gaat.
Een kort berichtje alleen om even te zeggen dat alles goed is.
Een kort berichtje alleen om even te zeggen dat alles goed is.
donderdag 17 september 2009
Nog even
Nog even snel een blogje voor we in de trein stappen.
Gisteravond kwam JW thuis en hij weet nog niet zo goed wat hij van de partnergroep moet vinden. Uit eigen ervaring weet ik dat je altijd even moet wennen in een groep en dat je altijd zo veel vooroordelen hebt die later altijd anders blijken te zijn.
Maar goed eerst andere dingen te doen dan partnergroepen:) Zometeen worden we opgehaald door de HBES-bakkers en afgezet op het station. Morgenvroeg vertrekken we al heel vroeg voor een wandeltocht. "s-nachts zitten we in een hut bovenop de berg en ik weet niet of ik daar bereik heb. ZO ja, dan zal ik proberen een korte log te schrijven met mijn I-phone zo niet dan volgen de stoere verhalen de dag erna!
Gisteravond kwam JW thuis en hij weet nog niet zo goed wat hij van de partnergroep moet vinden. Uit eigen ervaring weet ik dat je altijd even moet wennen in een groep en dat je altijd zo veel vooroordelen hebt die later altijd anders blijken te zijn.
Maar goed eerst andere dingen te doen dan partnergroepen:) Zometeen worden we opgehaald door de HBES-bakkers en afgezet op het station. Morgenvroeg vertrekken we al heel vroeg voor een wandeltocht. "s-nachts zitten we in een hut bovenop de berg en ik weet niet of ik daar bereik heb. ZO ja, dan zal ik proberen een korte log te schrijven met mijn I-phone zo niet dan volgen de stoere verhalen de dag erna!
woensdag 16 september 2009
Partnergroep
Alles is ingepakt, morgen vertrekken we met de trein naar Schiphol en we vliegen om 16:40 uur. Tegen 18:00 uur landen we in Geneve, dan een klein stukje met de trein en daarna worden we opgehaald in Morges.
Op reis geeft altijd een gevoel van vrijheid en even weg van de dagelijkse dingen. Dat het reizen ons goed bevalt is allang geen verassing meer.
JW is vanavond naar het Behouden Huijs. Hij doet mee met een partnergroep voor mensen die een partner met kanker hebben. Ik ben benieuwd of hij het wat vindt. Ik vind persoonlijk dat hij het vanuit zichzelf al heel goed doet, dat omgaan met mij als kukapatientje, maar ja zo objectief ben ik natuurlijk niet. Hij is weer aan het werk gegaan, probeert toch zoveel mogelijk andere dingen ook op te pakken en door te zetten en is ook niet te beroerd om mij zo af en toe op mijn plek te zetten. Dus mij niet vanwege mijn ziek zijn heel anders te behandelen, gelukkig niet. Ik heb ontzettend veel aan JW, daar kan ik eigenlijk geen woorden voor vinden om op mijn blog te zetten. Dat klinkt heel poetisch, maar het is gewoon echt niet makkelijk te beschrijven, ik wil het nog wel graag een keer proberen.
Ik hoop dat hij wat heeft aan de ervaringen van andere mensen die ook leven met een partner met kanker.
Op reis geeft altijd een gevoel van vrijheid en even weg van de dagelijkse dingen. Dat het reizen ons goed bevalt is allang geen verassing meer.
JW is vanavond naar het Behouden Huijs. Hij doet mee met een partnergroep voor mensen die een partner met kanker hebben. Ik ben benieuwd of hij het wat vindt. Ik vind persoonlijk dat hij het vanuit zichzelf al heel goed doet, dat omgaan met mij als kukapatientje, maar ja zo objectief ben ik natuurlijk niet. Hij is weer aan het werk gegaan, probeert toch zoveel mogelijk andere dingen ook op te pakken en door te zetten en is ook niet te beroerd om mij zo af en toe op mijn plek te zetten. Dus mij niet vanwege mijn ziek zijn heel anders te behandelen, gelukkig niet. Ik heb ontzettend veel aan JW, daar kan ik eigenlijk geen woorden voor vinden om op mijn blog te zetten. Dat klinkt heel poetisch, maar het is gewoon echt niet makkelijk te beschrijven, ik wil het nog wel graag een keer proberen.
Ik hoop dat hij wat heeft aan de ervaringen van andere mensen die ook leven met een partner met kanker.
dinsdag 15 september 2009
Zin in de trip
Poe zo'n dagje als gisteren hakt er wel in. Ik was echt moe en kon ook moeilijk op gang komen vandaag. Ben de koffers alvast gaan pakken voor onze trip en later op de middag even gaan sporten. Ik voel me redelijk goed, fysiek soweiso. Alleen zo nu en dan last van een droge keel en droge ogen. Het lijkt dan net alsof je een kriebel in de keel hebt waarbij je moet hoesten, maar er komt niets. Ik denk (en hoop natuurlijk) dat het door de tarceva komt die mijn slijmvliezen uitdroogt, ik heb het wel vaker gehad.
Mentaal gaat het redelijk. Ik heb de laatste weken erg rustig aan gedaan. Niet naar mijn werk geweest, niet teveel afspraken met mensen en veel geluisterd naar mijn eigen gevoel. Dat is erg fijn maar biedt ook ruimte tot nadenken en dat is ook weer lastig. Je piekert over van alles en nog wat; of ik mijn leven goed genoeg inricht, over de diagnose zelf (ik lees weer allerlei onderzoeken waar ik enerzijds hoop van krijg maar toch ook wel weer met mijn neus op de feiten word gedrukt) en ook over hoe het nou moet als het slechter gaat.
Ik ben wel toe aan een paar dagen weg. Het werkt toch altijd afleidend en geeft inspiratie als je weer thuis bent. Er staan superleuke dingen op het programma, een vette bergtocht met overnachting in een berghut, een boottocht en verder lekker bijkletsen en plezier maken.
Mentaal gaat het redelijk. Ik heb de laatste weken erg rustig aan gedaan. Niet naar mijn werk geweest, niet teveel afspraken met mensen en veel geluisterd naar mijn eigen gevoel. Dat is erg fijn maar biedt ook ruimte tot nadenken en dat is ook weer lastig. Je piekert over van alles en nog wat; of ik mijn leven goed genoeg inricht, over de diagnose zelf (ik lees weer allerlei onderzoeken waar ik enerzijds hoop van krijg maar toch ook wel weer met mijn neus op de feiten word gedrukt) en ook over hoe het nou moet als het slechter gaat.
Ik ben wel toe aan een paar dagen weg. Het werkt toch altijd afleidend en geeft inspiratie als je weer thuis bent. Er staan superleuke dingen op het programma, een vette bergtocht met overnachting in een berghut, een boottocht en verder lekker bijkletsen en plezier maken.
maandag 14 september 2009
Dag lieve stoere oma
Vanmiddag de crematie van mijn oma gehad. Ik vond het natuurlijk heel verdrietig, toch was het ook een mooi afscheid en het viel me mee hoe ik het heb ervaren. Je ontkomt er niet aan dat je ook aan jezelf denkt, vooral bij het draaien van de muziek moest ik ook aan mijn eigen situatie denken en toen kwamen er heel veel emoties bij elkaar. Muziek is toch altijd wel een behoorlijke trigger van emoties.
Gelukkig kon ik mezelf bij elkaar rapen en me volledig op het afscheid van mijn oma richten.
Het was een mooi afscheid in een rustige sfeer, met verdriet natuurlijk, maar er werden ook leuke herinneringen opgehaald. Het was een dienst die paste bij hoe mijn oma was en dat voelde heel goed. Ik hoop dat mijn moeder en haar broer/zussen het ook zo hebben ervaren.
Na de dienst zijn we naar mijn zusje gegaan en hebben daar gegeten.
Het was een emotionele dag die me heel veel energie heeft gekost maar ik voel me aan het eind van deze dag gek genoeg beter dan vanmorgen.
Gelukkig kon ik mezelf bij elkaar rapen en me volledig op het afscheid van mijn oma richten.
Het was een mooi afscheid in een rustige sfeer, met verdriet natuurlijk, maar er werden ook leuke herinneringen opgehaald. Het was een dienst die paste bij hoe mijn oma was en dat voelde heel goed. Ik hoop dat mijn moeder en haar broer/zussen het ook zo hebben ervaren.
Na de dienst zijn we naar mijn zusje gegaan en hebben daar gegeten.
Het was een emotionele dag die me heel veel energie heeft gekost maar ik voel me aan het eind van deze dag gek genoeg beter dan vanmorgen.
Anoniem?
Vandaag een leuk maar ook intensief familiedagje achter de rug. Eerst bij mijn ouders geweest, mijn zusje was er ook met Anne Sophie. Daarna nog naar de ouders van JW, daar gegeten en JW heeft nog wat IT-dingetjes geregeld.
Morgen de crematie van mijn oma. Voor niemand is het denk ik ' leuk' maar ik hoop wel dat het een mooi afscheid wordt.
Nu nog even een woord tot anoniem, normaal ga ik niet in op reacties op mijn blog, maar deze keer maak ik even een uitzondering ;)
Ik zou graag willen weten wie je bent, hoe je omgaat met het verlies van je zus, hoe het met je ouders is. Misschien dat je me kan mailen ? Alleen als je het zelf ook wilt natuurlijk.. zo niet dan is het in ieder geval bijzonder om te weten dat je mijn blog leest en er misschien wat aan hebt.
Mijn email adres is mail@carosum.com
Morgen de crematie van mijn oma. Voor niemand is het denk ik ' leuk' maar ik hoop wel dat het een mooi afscheid wordt.
Nu nog even een woord tot anoniem, normaal ga ik niet in op reacties op mijn blog, maar deze keer maak ik even een uitzondering ;)
Ik zou graag willen weten wie je bent, hoe je omgaat met het verlies van je zus, hoe het met je ouders is. Misschien dat je me kan mailen ? Alleen als je het zelf ook wilt natuurlijk.. zo niet dan is het in ieder geval bijzonder om te weten dat je mijn blog leest en er misschien wat aan hebt.
Mijn email adres is mail@carosum.com
zaterdag 12 september 2009
Bonnen
Vandaag hebben we kadobonnen van de Simon Levelt gebruikt voor koffiebonen. We hebben heel veel tegoedbonnen gekregen op de bruiloft en dit was er een van. Twee smaken koffie hebben we gekocht en ik ben benieuwd hoe ze smaken.
We hebben de bon voor Fontana vorige week ingewisseld en nu hebben we nog bonnen voor een City trip, een kasteeltrip ..Ik heb nog bonnen voor kralen in een heel leuk kralenwinkeltje in Groningen , we hebben nog een workshop espresso maken tegoed..Sjee als ik het zo opsom krijgen we het nog druk ;)
Gezellig even de stad in geweest dus en daarna even bij de zus van JW langs.
Vanavond gaan we films kijken in onze ' bioscoop'
We hebben de bon voor Fontana vorige week ingewisseld en nu hebben we nog bonnen voor een City trip, een kasteeltrip ..Ik heb nog bonnen voor kralen in een heel leuk kralenwinkeltje in Groningen , we hebben nog een workshop espresso maken tegoed..Sjee als ik het zo opsom krijgen we het nog druk ;)
Gezellig even de stad in geweest dus en daarna even bij de zus van JW langs.
Vanavond gaan we films kijken in onze ' bioscoop'
vrijdag 11 september 2009
Popstars
Vandaag heb ik voor de verandering weer eens rustig aan gedaan. Uitgeslapen. Ja alweer ;) Even gesport en daarna geluchd met een collega. Alles gaat zijn gangetje er gebeurt niet veel, maar ik vind het wel even goed zo. JW heeft een lange werk dag gehad vandaag dus ik heb hem maar even goed verzorgd en het hele huishouden gedaan. Daarna hebben we samen popstars gekeken. Geen briljant programma, wel lachen en lekker makkelijk. Ik keek er ook altijd naar toen ik heel ziek was samen met JW. Het was een enorme afleiding toen.
Het weekeind hebben we ook niet heel veel plannen. Ik wil sowieso even bij mijn ouders langs en misschien nog even bij mijn oma kijken, hoewel ik dat ook wel moeilijk vind.
Het weekeind hebben we ook niet heel veel plannen. Ik wil sowieso even bij mijn ouders langs en misschien nog even bij mijn oma kijken, hoewel ik dat ook wel moeilijk vind.
donderdag 10 september 2009
Rustig weekje
Mijn hoofd staat even niet naar werk of andere dingen waar ik me op moet concentreren. Ik ben veel thuis deze week, ik slaap uit, neem overal de tijd voor en ben niet zoveel afspraken aan het maken.
Vandaag ben ik verder gaan werken aan het digitale fotoboek. Erg leuk om je tijd mee te verdrijven. We hebben zoveel foto's van de bruiloft, maar ook van allerlei vakanties, er ligt dus nog genoeg materiaal om wat leuks mee te doen.
Ik voel me fysiek goed, vanmiddag even gesport zonder problemen en mijn rugklachten / blaasontsteking zijn over.
Volgende week gaan we nog een paar dagen weg, naar een vriend van JW en zijn vriendin die in Zwitserland wonen. Een gave wandeltocht in de bergen staat ondermeer op het programma. Wel weer even lekker om ertussenuit te gaan.
Vandaag ben ik verder gaan werken aan het digitale fotoboek. Erg leuk om je tijd mee te verdrijven. We hebben zoveel foto's van de bruiloft, maar ook van allerlei vakanties, er ligt dus nog genoeg materiaal om wat leuks mee te doen.
Ik voel me fysiek goed, vanmiddag even gesport zonder problemen en mijn rugklachten / blaasontsteking zijn over.
Volgende week gaan we nog een paar dagen weg, naar een vriend van JW en zijn vriendin die in Zwitserland wonen. Een gave wandeltocht in de bergen staat ondermeer op het programma. Wel weer even lekker om ertussenuit te gaan.
woensdag 9 september 2009
Dag lieve oma
Vanmorgen om 11.25 is mijn oma overleden . Mijn moeder zat bij haar en vertelde me dat, hoe gek het ook klinkt, het een heel mooi moment was. Voor haar is het natuurlijk heel moeilijk, je moeder verliezen ook al is het beter zo, met daarnaast een dochter die doodziek is. Nog niet eerder nam ze zo intensief afscheid van iemand en alles komt nu zo heel dichtbij.
Ze vertelde mij dat ze niet had gedacht dat afscheid nemen van iemand zo mooi kon zijn. Ik ben blij dat ze het zo heeft kunnen beleven samen met haar zussen en broer en dat een sterfproces zo iets bijzonders kan zijn.
Ik ben zelf verdietig dat mijn oma er niet meer is, maar ook opgelucht. Ze heeft geen pijn meer en was klaar met leven, ze was 86 en mankeerde zoveel dat het al knap is dat ze het zo lang heeft volgehouden. Ik zal haar wel missen, zeker als de tijd vordert (en ik hoop voor mij nog heel lang) zal ik merken dat ze er niet meer is, ook al zag ik haar niet eens zoveel.
Aanstaande maandag wordt ze gecremeerd en ik zie er tegenop om nu een crematie mee te maken maar wil ook heel graag afscheid van haar nemen.
Ze vertelde mij dat ze niet had gedacht dat afscheid nemen van iemand zo mooi kon zijn. Ik ben blij dat ze het zo heeft kunnen beleven samen met haar zussen en broer en dat een sterfproces zo iets bijzonders kan zijn.
Ik ben zelf verdietig dat mijn oma er niet meer is, maar ook opgelucht. Ze heeft geen pijn meer en was klaar met leven, ze was 86 en mankeerde zoveel dat het al knap is dat ze het zo lang heeft volgehouden. Ik zal haar wel missen, zeker als de tijd vordert (en ik hoop voor mij nog heel lang) zal ik merken dat ze er niet meer is, ook al zag ik haar niet eens zoveel.
Aanstaande maandag wordt ze gecremeerd en ik zie er tegenop om nu een crematie mee te maken maar wil ook heel graag afscheid van haar nemen.
dinsdag 8 september 2009
Taart of cake
Vandaag ben ik de hele dag thuis geweest. Eerst uitgeslapen en er pas uitgegaan toen ik echt geen zin meer had. Heel rustig ontbeten en uitgebreid gedouchd.
Daarna boodschappen gedaan en ingredienten voor een nieuw recept gehaald en een pak koopmans appeltaartmix voor appeltaart. Logisch zou je zeggen ,voor appeltaart, maar tijdens het 'maak-proces' bleek dit anders uit te pakken. Ik heb het vermoeden dat er in het pak koopmans voor appeltaart, een cake-mix zat. Alle ingrediënten die je naast het pak nodig hebt had ik gekocht en in de juiste volgorde en hoeveelheid toegevoegd aan de mix (uit het pak). Nou, ik kreeg geen deeg, maar een soort blubber dat verdacht veel op cakebeslag leek. Ik heb me maar niet laten kennen en het zo goed en kwaad als mogelijk in de taartmix voor appeltaart gedrappeerd. Een mooi streepjespatroon over de appeltjes kon ik wel vergeten, maar ik besloot er maar kruimeltaart van te maken ...
Hij smaakt best lekker de appelcaketaart..vooral naar cake eigenlijk. Dat er in het pak voor appeltaart mix voor cake zat is erg onwaarschijnlijk maar ik sta tegenwoordig nergens meer van te kijken. Ik evalueer wel even met de HBES-bakkers wat er fout is gegaan.
Naast het taart-bakken ben ik mezelf gaan leren hoe je een digitaal fotoboek kan maken. Best lekker om mee bezig te zijn. De fotograaf van de bruiloft maakt een fotoboek, maar van het feest 's-avonds en van de nemsen met de kopjes wilde ik zelf ook even wat uitproberen.
Ik heb me niet verveeld vandaag in ieder geval en even lekker uitgerust, met mijn hoofd bij mijn oma. Het bizarre is dat ze vanmorgen weer even bijkwam en vroeg om vla..ook zei ze dat ze wist dat iedereen er was geweest. Eenmaal wakker heeft ze ontzettend veel pijn. Ze heeft weer een spuit gekregen en zal aan een slaappomp gaan..Voor zover ik het allemaal begrijp wordt ze heel langzamerhand steeds verder in slaap gebracht.
Daarna boodschappen gedaan en ingredienten voor een nieuw recept gehaald en een pak koopmans appeltaartmix voor appeltaart. Logisch zou je zeggen ,voor appeltaart, maar tijdens het 'maak-proces' bleek dit anders uit te pakken. Ik heb het vermoeden dat er in het pak koopmans voor appeltaart, een cake-mix zat. Alle ingrediënten die je naast het pak nodig hebt had ik gekocht en in de juiste volgorde en hoeveelheid toegevoegd aan de mix (uit het pak). Nou, ik kreeg geen deeg, maar een soort blubber dat verdacht veel op cakebeslag leek. Ik heb me maar niet laten kennen en het zo goed en kwaad als mogelijk in de taartmix voor appeltaart gedrappeerd. Een mooi streepjespatroon over de appeltjes kon ik wel vergeten, maar ik besloot er maar kruimeltaart van te maken ...
Hij smaakt best lekker de appelcaketaart..vooral naar cake eigenlijk. Dat er in het pak voor appeltaart mix voor cake zat is erg onwaarschijnlijk maar ik sta tegenwoordig nergens meer van te kijken. Ik evalueer wel even met de HBES-bakkers wat er fout is gegaan.
Naast het taart-bakken ben ik mezelf gaan leren hoe je een digitaal fotoboek kan maken. Best lekker om mee bezig te zijn. De fotograaf van de bruiloft maakt een fotoboek, maar van het feest 's-avonds en van de nemsen met de kopjes wilde ik zelf ook even wat uitproberen.
Ik heb me niet verveeld vandaag in ieder geval en even lekker uitgerust, met mijn hoofd bij mijn oma. Het bizarre is dat ze vanmorgen weer even bijkwam en vroeg om vla..ook zei ze dat ze wist dat iedereen er was geweest. Eenmaal wakker heeft ze ontzettend veel pijn. Ze heeft weer een spuit gekregen en zal aan een slaappomp gaan..Voor zover ik het allemaal begrijp wordt ze heel langzamerhand steeds verder in slaap gebracht.
maandag 7 september 2009
Emmen
Vandaag had ik eigenlijk het Behouden Huijs op de agenda staan, vanmorgen de psycholoog en vanmiddag creatieve therapie. Vanavond had ik een eetafspraak. Al die dingen heb ik afgezegd omdat ik heel graag nog naar mijn oma wilde. Ik wist al een tijdje dat het erg achteruit ging met haar. Ze had erg veel pijn en kreeg steeds meer morfine.
Toch schrik je als je hoort dat het nu echt een aflopende zaak is en helemaal toen ik hoorde dat ze bang werd. Ze begon te roepen om haar overleden zoon en man en zag allerlei mensen .. Ik weet wel dat het ook door de morfine kan komen, maar het is zo naar om iemand bang te zien.
Ik ben vanmorgen naar Emmen gegaan en ik zag er natuurlijk wel tegenop. Gelukkig was ze een stuk rustiger, ze was in een soort coma, ik denk ook door de hoeveelheid morfine die is verhoogd. Ik heb een uur bij haar gezeten met mijn zusje en moeder. Allerlei gedachten door mijn hoofd, verdriet om mijn oma, haar verlies,het verdriet van mijn moeder, mijn eigen angsten voor de dood en het best moeiljk vinden die dood van zo dichtbij weer te zien, maar ook een gevoel van rust. Ze was zo rustig en het voelde heel fijn haar nog even gezien en voor mijn gevoel zelfs gesproken te hebben.
Aan het einde van de dag ben ik met mijn vader en Anne-Spohie gaan eten bij mijn zusje en haar vriend. Nu lig ik in bed doodmoe en ik hoop dat ik een beetje kan slapen na al die emoties. Toch voel ik me geruster dan gisteravond.
Toch schrik je als je hoort dat het nu echt een aflopende zaak is en helemaal toen ik hoorde dat ze bang werd. Ze begon te roepen om haar overleden zoon en man en zag allerlei mensen .. Ik weet wel dat het ook door de morfine kan komen, maar het is zo naar om iemand bang te zien.
Ik ben vanmorgen naar Emmen gegaan en ik zag er natuurlijk wel tegenop. Gelukkig was ze een stuk rustiger, ze was in een soort coma, ik denk ook door de hoeveelheid morfine die is verhoogd. Ik heb een uur bij haar gezeten met mijn zusje en moeder. Allerlei gedachten door mijn hoofd, verdriet om mijn oma, haar verlies,het verdriet van mijn moeder, mijn eigen angsten voor de dood en het best moeiljk vinden die dood van zo dichtbij weer te zien, maar ook een gevoel van rust. Ze was zo rustig en het voelde heel fijn haar nog even gezien en voor mijn gevoel zelfs gesproken te hebben.
Aan het einde van de dag ben ik met mijn vader en Anne-Spohie gaan eten bij mijn zusje en haar vriend. Nu lig ik in bed doodmoe en ik hoop dat ik een beetje kan slapen na al die emoties. Toch voel ik me geruster dan gisteravond.
zondag 6 september 2009
Oma
Het wordt vandaag geen strak blogje. Ik ben moe en emotioneel. Ik hoorde zojuist van mijn moeder dat het niet zo goed gaat met mijn oma. Ze zit onder de morfine en is zo bang om te sterven dat ze 's nachts niet meer durft te slapen. Ik heb allerlei gedachtes bij deze situatie maar het lijkt me beter dat ik nu probeer te slapen en een andere keer hierover praat.
zaterdag 5 september 2009
Denken
We hebben ons vandaag prima vermaakt in Fontana en daarna op een lang geplande visite geweest.
Het was erg slecht weer dus een prima dagje om binnen in de sauna te zitten en buiten af te koelen in de regen, inclusief het dompelbad.
Ik ben veel aan het nadenken, het is wel duidelijk dat ik veel pieker over allerlei pijntjes sinds de kuka :), maar ik kan gelukkig ook nog wel eens aan andere dingen denken.
Ik merk dat ik steeds meer durf te leven. In het afgelopen jaar is er zo enorm veel gebeurd dat ik soms denk dat ik wel 10 jaar ouder ben geworden.
Na de diagnose was ik totaal van de wereld, overleven was mijn doel. Naarmate het jaar voorbij ging ben ik me eigenlijk steeds beter gaan voelen en begon ik mijn leven weer op te pakken. Vooral het laatste half jaar ben ik niet alleen aan het overleven, maar ben ik ook bezig te leren leven MET kanker.
Ik heb en (moet nog) leren leven met de stress die het geeft, de onzekerheid, het relatief korte levensperspectief. Ik moet wennen aan de bijwerkingen van ernstige huiduitslag, onverwacht rennen naar de wc tot rare krullen in mijn wimpers. Ik moet zoeken naar een ander levensritme, een ander levensdoel en wennen aan de reacties van mensen om mij heen.
Het gaat allemaal steeds beter, ik leer steeds meer en sommige dingen worden steeds gewoner. Al zal het nooit normaal worden of makkelijk. Eenmaal wennend aan het leven met kanker, het besef dat je niet zomaar van de wereld bent, geeft ruimte om over dingen na te denken waar ik een jaar geleden niet aan kon en durfde te denken.
Het was erg slecht weer dus een prima dagje om binnen in de sauna te zitten en buiten af te koelen in de regen, inclusief het dompelbad.
Ik ben veel aan het nadenken, het is wel duidelijk dat ik veel pieker over allerlei pijntjes sinds de kuka :), maar ik kan gelukkig ook nog wel eens aan andere dingen denken.
Ik merk dat ik steeds meer durf te leven. In het afgelopen jaar is er zo enorm veel gebeurd dat ik soms denk dat ik wel 10 jaar ouder ben geworden.
Na de diagnose was ik totaal van de wereld, overleven was mijn doel. Naarmate het jaar voorbij ging ben ik me eigenlijk steeds beter gaan voelen en begon ik mijn leven weer op te pakken. Vooral het laatste half jaar ben ik niet alleen aan het overleven, maar ben ik ook bezig te leren leven MET kanker.
Ik heb en (moet nog) leren leven met de stress die het geeft, de onzekerheid, het relatief korte levensperspectief. Ik moet wennen aan de bijwerkingen van ernstige huiduitslag, onverwacht rennen naar de wc tot rare krullen in mijn wimpers. Ik moet zoeken naar een ander levensritme, een ander levensdoel en wennen aan de reacties van mensen om mij heen.
Het gaat allemaal steeds beter, ik leer steeds meer en sommige dingen worden steeds gewoner. Al zal het nooit normaal worden of makkelijk. Eenmaal wennend aan het leven met kanker, het besef dat je niet zomaar van de wereld bent, geeft ruimte om over dingen na te denken waar ik een jaar geleden niet aan kon en durfde te denken.
vrijdag 4 september 2009
Sauna relax dagje
Morgen gaan JW en ik lekker een dagje naar Fontana. Van familie van mij heb ik twee bonnen kado gekregen die we morgen mooi kunnen gebruiken. Lekker even een dagje badderen, sauna's ,ontspannen en lekker eten.
Ik had het eerder op mijn blog over' vieren' dat ik een jaar kuka heb. Euhm vieren klinkt best gek, ik kan beter zeggen dat ik blij ben dat ik een jaar na de diagnose in staat ben om met een goede kwaliteit van leven samen met JW nog zoveel te doen. Ook al is het niet altijd makkelijk om te leven met de kuka, de dingen die ik nu doe had je mij een jaar geleden niet wijs kunnen maken.
Ik had het eerder op mijn blog over' vieren' dat ik een jaar kuka heb. Euhm vieren klinkt best gek, ik kan beter zeggen dat ik blij ben dat ik een jaar na de diagnose in staat ben om met een goede kwaliteit van leven samen met JW nog zoveel te doen. Ook al is het niet altijd makkelijk om te leven met de kuka, de dingen die ik nu doe had je mij een jaar geleden niet wijs kunnen maken.
donderdag 3 september 2009
Kort logje
Vandaag heb ik even een bezoekje aan mijn ouders, zusje en Anne Sophie gebracht. Lekker gegeten en met As gespeeld. Vanmorgen ook even op mijn werk geweest. Het gaat zijn gangetje en ik vind het wel best zo ;)
Een vriend van JW slaapt hier en we drinken nog even een wijntje. Niet veel inspiratie voor een logje en ook niet zoveel nieuws.
Een vriend van JW slaapt hier en we drinken nog even een wijntje. Niet veel inspiratie voor een logje en ook niet zoveel nieuws.
woensdag 2 september 2009
Slapen
Gisteravond ben ik om 2200 uur gaan slapen en vanmorgen werd ik om 9.30 wakker. Echt lang geslapen dus. Sinds de tarceva merk ik dat ik meer slaap nodig heb en gelukkig is dat een van de bijwerkingen waar je makkelijk rekening mee kan houden.
Vandaag heb ik het rustig aan gedaan, even bij een collega op visite en met JW naar de film. Morgen ga ik weer naar mijn werk. Als ik maar geen vage klachten heb is het bijna alsof er niets aan de hand is...
Vandaag heb ik het rustig aan gedaan, even bij een collega op visite en met JW naar de film. Morgen ga ik weer naar mijn werk. Als ik maar geen vage klachten heb is het bijna alsof er niets aan de hand is...
dinsdag 1 september 2009
Rug wordt beter
Ik kan nu echt zeggen dat ik merk dat de pijn in de zij afneemt.Echt prettig want in je achterhoofd houdt het je toch bezig.
Vandaag ben ik best een tijd op mijn werk geweest. Ik ben bezig met een klusje en hoewel ik echt even moet inkomen, zowel op het concentreren als de veranderingen doorkrijgen voelt het goed. Het leidt echt af en het is fijn om onder de mensen te zijn en even niet in het ziek zijn gedompeld te zijn.
Nu maar hopen dat het een tijdje zo doorgaat...
Vandaag ben ik best een tijd op mijn werk geweest. Ik ben bezig met een klusje en hoewel ik echt even moet inkomen, zowel op het concentreren als de veranderingen doorkrijgen voelt het goed. Het leidt echt af en het is fijn om onder de mensen te zijn en even niet in het ziek zijn gedompeld te zijn.
Nu maar hopen dat het een tijdje zo doorgaat...
Abonneren op:
Posts (Atom)