Geen jaren

Zowel JW als ik zijn nog niet echt fit. JW heeft het zwaarder te pakken dan ik, verkouden, keelpijn, hoesten, lamlendig. Hij is wel gewoon gaan werken en komt vanavond wel thuis.

Ik voel me beter dan vorige week, maar heb een beetje last van mijn linkeroor en een hele droge keel, kriebelgevoel. Dat gevoel beangstigt me soms wel omdat het soms net lijkt of ik weer moet hoesten en dat hoesten daar begon alles mee.

JW is dus ook niet fit, druk op zijn werk en als hij thuis komt heeft hij mij ook nog waar die zich druk om maakt. Elke nacht nog checkt hij of ik nog wel ademhaal... Het leven van JW is zwaar. Soms denk ik echt dat hij er uit zou moeten stappen, een eigen leven doorleven, carriere maken en openstaan voor een andere vrouw waar hij een toekomst mee kan opbouwen. Ik voel me soms best verdrietig dat hij niet verder komt en zo intens verdrietig omdat hij bij me blijft. Dat klinkt misschien raar, maar je kan je ontzetend verdrietig voelen als je je realiseert hoe lief iemand is.

Ik heb het hier best vaak over met JW en puur rationeel\technisch gezien heeft hij ook wel gezegd dat wegglopen en een ander leven beginnen het allerbeste zou zijn als hij nog een toekomst wil opbouwen en bijvoorbeeld kinderen wil, maar dat hij er gevoelsmatig absoluut niet aan moet denken om niet bij me te zijn en zeker niet om mij te verliezen.

Hoeveel tijd we nog samen hebben weet ik niet. Ik hoop dat ik in 1 jaar of meer mag spreken en op zoveel mogelijk, maar soms denk ik ook wel eens dat het beter zou zijn voor JW als het geen jaren meer zijn.

Depri dagje

Vanmorgen werd ik wakker en toen was het al best laat. Ik was echt zo enorm moe en had het echt even nodig. Zowel JW als ik hadden onze dag eigenlijk niet echt. JW werd wakker en was erg verdrietig. Ik lag nog te slapen en hij was al wakker en zat van alles te malen en vertelde me echt hoe erg hij het zou vinden als ik er niet meer ben. We hebben het er heus wel vaker over, maar soms komen die dingen zo HARD binnen. Ik vind het zo ontzettend moeilijk om JW daarmee te helpen, omdat het gewoon iets is waar je iemand bijna niet mee kan helpen. Het enige wat ik kan is zoveel mogelijk praten, over wat als ik er niet meer ben, praten over wat hij dan kan doen, zeggen dat ik hoop dat hij gelukkig wordt en dat hij vooral niet alleen moet blijven. Ook helpt het dat we nu nog zoveel leuke dingen kunnen doen samen, het zijn toch allemaal mooie herinneringen voor later.

Een beetje een verdrietig dagje dus en het weer hielp ook al niet echt mee. Tegen het einde van de ochtend heb ik even opgepast op de kinderen van de zus van JW daar word je altijd wel vrolijker van en daarna nog wat sint-kadootjes gekocht. Verder vooral lekker bij de kachel gezeten. Ik wil zo uitgerust mogelijk zijn want morgen komt mijn grote vriendin hier weer logeren (AS) en dan wil ik al mijn energie paraat hebben om lol met haar te trappen.

Toch nog niets positiefs

Vandaag heb ik eigenlijk niet echt mijn dag. Ik begon stoer de ramen te wassen buiten en boodschappen te doen, maar ik voel me gewoon niet echt happy. Ook heb ik erg last onderin mijn rug..precies een maand geleden had ik dit ook en ik denk dus dat het met maandelijke zaken te maken heeft.

Voor mij worden dat soort klachten altijd wat uitvergroot omdat ik, of ik het wil of niet, toch ga piekeren of het misschien kuka is.. Ik probeer natuurlijk meteen rationeel te denken dat de scan nog maar 3 weken geleden is, dat toen alles ok was en dat het wel erg snel zou zijn als er na drie weken zulke pijnklachten van kankergroei zouden zijn.

Naja ook al heeft het niets met kuka te maken dan nog is de pijn niet fijn en mijn humeur is rond deze periode ook al niet zo best dus zo kom je wel in een vicieuze cirkel..

Ik schop mezelf wel onder mijn kont hoor, ik ben gaan sporten even , lekker in de sauna gezeten (buiten was het me nog niet heet genoeg ;) omdat ik dacht dat het wel goed zou zijn voor mijn rug en straks komen de ouders van JW even eten.

Ik heb gelukkig niet veel last van de hitte nu, op de een of andere manier was dat erger in de warme periode rondom onze bruiloft. Kan ik gelukkig ook nog iets positiefs schrijven ;)